Hoe reconstrueer je versnipperde A4-tjes?

Tegenwoordig hoor je vaak op je werk dat informatiebeveiliging héél belangrijk is. Voor je het weet komt informatie in verkeerde handen en om dát te voorkomen bij papieren documenten heeft men de shredder uitgevonden. Een geweldige oplossing als echt iets niet meer te lezen moet zijn en zeer effectief!
Maar dan blijkt dat je in je opruimwoede toch iets te heftig bent geweest en dat de rekening van de plaatselijke leverancier ertussen zat. Geen kopie natuurlijk, niet gescand en, tja, je wilt de BTW toch wel kunnen declareren. Wat moet je dan doen?

Hier is een tip en hopelijk hoef je deze nooit uit te voeren. Maar voor het geval dat….

  1. Bepaal de essentiële kenmerken van het document.
    Probeer aan de hand van papierkleur en -dikte, lettertype, illustraties en logo’s het te herstellen te defininëren. Zoek een ongeschonden document of brief van dezelfde afzender als model.
  2. Zoek de reepjes bij elkaar.
    Leg aan de hand van de kenmerken van het papier de reepjes tegen elkaar en vergelijk daarbij de randen van elk reepje. Haal reepjes van andere papieren er tussenuit, zodat je met de resterende reepjes het document in elkaar kunt passen.
  3. Ga plakken.
    Leg het eerste reepje verticaal op je plakmatje (bijvoorbeeld karton) en gebruik kleurloos aftrekbaar plakband. Leg het 2e reepje op de dezelfde wijze tegen het eerste. Vergelijk welke rand tegen het 1e past. Als het klopt, plak het dan tegen het 1e reepje vast. Klopt het niet, plak het dan op enige afstand parallel aan het 1e reepje.
  4. Ga op dezelfde wijze verder.
    Vergelijk de strookjes. Houd de ‘ruwe’ (niet vergeleken) strookjes apart van de ‘afgewezen’ (vergeleken maar niet passende) strookjes. Heb je te weinig ruimte, neem er dan nog een plakmatje bij. Pak de passende strookjes meteen vast.
  5. Kopieer het herstelde document.
    As je de strookjes in elkaar gepast hebt, leg dan de geplatkte strookjes tegen twee transparante (overhead) projector vellen of speciaal lichtgevoelig papier en kopieer het.

Succes en bedenk dat

  • een document van 3 pagina’s uit 100 tot 200 strookjes bestaat en dat je 1 tot 2 uur nodig hebt om het in elkaar te passen
  • als je dit voor wilt zijn, maak dan altijd een scan van je papieren documenten en/of maak een back-up van je (belangrijkste) digitale documenten. Het komt ook jouw continuïteit ten goede.

Bron: Het worst-case scenario SURVIVAL HANDBOEK WERK (Piven en Borgenicht)

De voorbereiders zijn de echte helden!

Iedereen weet dat voorkomen beter is dan genezen. Desondanks worden inititatieven om dingen te voorkomen niet of nauwelijks beloond. Je hoort nu spotjes op de radio in het kader van de Denk vooruit-campagne, met de gelijknamige site, waarbij de burger wordt opgeroepen zich voor te bereiden op noodsituaties/ rampen (www.crisis.nl). In mijn vriendenkring vraag ik wel eens rond of ze de site kennen en dan zie ik grote vraagtekens in hun ogen.

De evaluatie van Zwarte Koninginnedag 2009 is net naar buiten gebracht en dan blijkt dat men (over voorbereiding gesproken), niet over het scenario heeft nagedacht dat een auto op de koninklijke stoet zou kunnen inrijden. We mogen van geluk spreken dat de auto niet was volgeladen met explosieven! Heb ik een morbide kijk op de zaak? Misschien, maar toen ik live zat te kijken naar de (nog zorgeloze) viering, viel me al op dat de koningin, prins Willem-Alexander en prinses Margriet aan de dezelfde kant achter elkaar zaten in de bus. Ik zei nog tegen mijn man: ´Als er nu iemand op de bus inrijdt (nog zonder direct aan kwade bedoelingen te denken), dan worden ze alle drie geraakt en dan heb je een continuïteitsprobleem binnen het koningshuis´. Nu zijn er zat prinsen en prinsessen om het eventuele gat op te vullen, maar we zijn nu juist zo blij met wat we hebben.

Had dit risico niet ingeschat kunnen worden? Het antwoord van onder andere de minister van Binnenlandse Zaken is dat we meer  aan onwaarschijnlijke scenario’s gaan denken. Misschien is het dan zinvol om het boek ´De Zwarte Zwaan´van Nassim Nicholas Taleb te gaan lezen. Hij verhaalt op een confronterende wijze over de impact van het hoogst waarschijnlijke. Een Zwarte Zwaan is een gebeurtenis met de volgende 3 kenmerken:

  • een totaal onverwachte gebeurtenis, een uitschieter die buiten de normale gang van zaken valt omdat er in de tijd daarvoor geen duidelijke aanwijzingen waren dat zoiets kon gebeuren;
  • een gebeurtenis met zeer grote gevolgen;
  • de mens zit zo in elkaar dat we naderhand, ondanks dat het een totaal onverwachte gebeurtenis is, verklaringen voor bedenken die de gebeurtenis begrijpelijk en voorspelbaar maken.

Je ziet dat nu dus ook met de gebeurtenis op Koninginnedag 2009 gebeuren. Hadden we, moesten we, konden we… In mijn beleving had deze gebeurtenis niet de impact hoeven krijgen die het heeft gekregen. Gelukkig waren er vele redders nabij en deze mogen we zeker als helden bestempelen. Maar ik wil ook eens een lans breken voor de voorbereiders, planners bij grote evenementen, organisaties, e.d. Zij besparen de maatschappij (vaak) een hoop (financiële) ellende, ze proberen de mensen voor te bereiden op onheil of risico’s. Maar mensen vinden dat niet sexy, zeg maar gerust saai. Toch vind ik hen echt helden en ga vooral zo door!

Wie moet er worden beloond: de centrale bankier die een recessie voorkomt of degene die aantreedt om de fouten van zijn voorgangers te ‘corrigeren’ en toevallig in functie is tijdens een periode van economisch herstel? Wie is nuttiger: de politicus die een oorlog voorkomt of degene die er een begint (en het geluk heeft die te winnen)? (aldus Nassim Nicholas Taleb).

Die Tom Tom toch!

Dit jaar naar Luxemburg op vakantie geweest. Een afwisselend landschap van kastelen, heuvels, weilanden en watertjes. Tenminste waar wij geweest zijn. Het is in ieder geval een landschap waar je je sportief kunt uitleven. Op een mountainbike moet ik je zeggen, ziet het er allemaal heel anders uit. Heuvels worden bergen, kastelen onneembare vestingen en paden worden glijbanen.

Met het verplichte helmpje op, probeer ik in een gelijkmatige tred naar boven te komen. Niet alleen om straks van het eventuele mooie uitzicht te kunnen genieten, maar ook om opnieuw mijn positie te bepalen. Door al die bochten ben ik namelijk toch al lang de weg kwijtgeraakt. Jaaaa, ik ben er! Waar zou ik zijn? Ik haal op de top van de ‘berg’ mijn, vooraf opgeladen, TOM TOM tevoorschijn en zet ‘m aan. Het duurt even voordat hij wakker wordt, maar dan kan ik tenminste even bijkomen.

Het intro klinkt en ja hoor….. een aantal gevonden satellieten verder krijg ik mijn positie voorgeschoteld. Ik moet nog een rot eind fietsen! Lieve Tom Tom, weet jij geen binnendoorweggetje die mij heel snel bij de tent brengt? Hé, de Tom Tommes heeft de optie Help mij (compleet met reddingsband). Ik raak erdoor geïntrigeerd en tiptoets het pictogram aan. Het zal me helaas niet sneller, maar wel veiliger naar mijn vakantieadres sturen.

Heb jij er wel eens op geklikt? Wat is er fijner, dan dat als je in nood bent je zo’n vraagbaak bij je hebt. De Tom Tom beschikt namelijk over een complete EHBO-handleiding en geeft antwoord op vragen als ‘Wat als er een voetganger of fietser op de weg ligt’ of ‘Ongeval met brand- of schroeiwonden’. Ook vertelt hij direct waar je bent als je ‘Waar ben ik’ aanklikt. Met de opties ‘rijd of loop naar hulp’ kun je zelf bepalen naar welke hulpinstantie je geleid wilt worden: politie, brandweer, ziekenhuis, dierenarts, you name it.

Gelukkig heb ik mijn Tom Tom tijdens mijn vakantie voor niets anders nodig gehad dan mij op koers te houden. Ik kwam na een lange tocht bij mijn tent aan. Helemaal leeg. Zo ook mijn Tom Tommie. Het is een schat en ik zal hem weer opladen. Dan kan hij, net als ik, weer op krachten komen. That’s what friends are for, toch?  We helpen elkaar waar we kunnen, maar ik wist niet dat hij het in zich had. Die Tom Tom toch!

Hopen voor het beste, voorbereiden op het ergste

Een muis, kijkend door een gat in de muur, zag de boer en zijn vrouw een pakje openen. Hij vroeg zich af wat voor soort voedsel er wel niet in dat pakje kon zitten. Om vervolgens te ontdekken dat het niets anders was dan een muizeval en hij werd bang. Hij rende de boerderij uit, de erf op en schreeuwde:

‘Muizeval! Muizeval! Er is een muizeval in huis!’

De kip zei:
‘Sorry meneer Muis, ik snap dat het voor u een probleem is. Maar mij raakt het totaal niet.’

De muis ging naar het varken, die hem vertelde: ’Meneer Muis, ik kan niets meer voor u doen dan bidden. Wees gerust, we zullen u herdenken in onze gebeden.’

Vervolgens ging de muis naar de koe toe en vertelde haar van de muizeval. De koe antwoordde: ’Een muizeval? Ben ik in gevaar? Ik denk van niet.’

Toen ging de muis maar terug naar de boerderij, bang om in de muizeval te lopen. ‘s Nachts klonk een harde knal. De boerin rende naar de muizeval om te zien wat er in gevangen zat. Ze zag in het donker niet dat het een giftige slang was die in de muizeval gegleden was. Ze werd gebeten.

De boer bracht zijn vrouw zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Ze keerde nog met koorts huiswaarts en de boer besloot soep voor haar te maken. Kippesoep. Hij pakte een mes en liep naar het erf.

De vrouw van de boer werd maar niet beter, dus besloten familie en vrienden haar een bezoekje te brengen. Voor het eten, bereidde de boer varkensvlees.

Helaas, de boerin stierf een tijdje daarna. Vele vrienden en buren kwamen naar de begrafenis. Om iedereen te trakteren, offerde hij de koe.

De volgende keer dat je hoort dat iemand een probleem heeft en je denkt dat het jou niet aangaat, denk dan nog eens. Wanneer er een muizeval in huis is, dan is iedereen in gevaar!

Bedenk:
Een calamiteit is erg, maar wordt pas een ramp als je niet voorbereid bent!